ÖZET
Ders kitapları, temel değerleri, tarihsel anlatıları ve ulusal kimliğin temel referanslarını aktararak kolektif hafızanın şekillenmesinde önemli bir rol oynar. Cezayir-Türkiye ilişkilerini inceleyen çok sayıda çalışma olmasına rağmen, Osmanlılar, Türkler ve Türkiye’nin Cezayir kolektif hafızasında nasıl temsil edildiğine yönelik çalışmalar ise çok nadirdir. Bu çalışma, Cezayir’de ilkokuldan ortaokula kadar kullanılan Arapça, tarih ve coğrafya ders kitaplarını analiz ederek literatürdeki bu boşluğu doldurmayı hedeflemektedir. Cezayir ders kitapları Osmanlı İmparatorluğu ve mirası hakkında oldukça olumlu bir portre sunmaktadır. Ders kitaplarında Osmanlılar, sadece fetihçi bir güç olarak değil, bilim, mimari, kültür ve sanatta üstün bir medeniyet ve İslam dünyasının koruyucusu olarak tasvir edilmek-tedir. Ders kitapları, fetihlerden ziyade gönüllü birliği vurgulamakta ve Osmanlı-Cezayir ilişkilerini işbirliğine dayalı ve karşılıklı destekleyici olarak sunmaktadır. İstanbul ve Osmanlı bilimsel, kültürel ve entelektüel bir merkez olarak tasvir edilmekte ve Avrupa medeniyetine alternatif olarak sunulmaktadır. Bu makale, Cezayir›in sömürge deneyimi ve bağımsızlık sonrası hafıza politikaları tarafından şekillendirilen Osmanlı geçmişinin seçici bir şekilde yeniden üretildiğini savunmaktadır. Mısır ve Balkan ders kitaplarının aksine, Cezayir tarih yazımı Osmanlı tarihini anti-sömürgeci ve İslami medeniyet sürekliliğinin bir parçası olarak ulusal anlatılar ile bütünleştirmektedir.