ÖZET
Bu çalışmanın amacı, olasılıklar rejimini biyopolitik yönetimselliğin yeni bir eşiği olarak teorileştirmek; böylece Foucaultcu ve Agambenci çerçevelerin iktidarın dijital, aktüeryal ve algoritmik teknolojilerini açıklamadaki sınırlılıklarını ele almak ve bu kavramı biyopolitika literatürüne teorik bir katkı olarak sunmaktır. Bu teknolojiler, hayatı modern soykütüğü Hobbesçu kopuşla başlayan seküler bir yönetim nesnesi olarak işlemektedir. Her ne kadar Mbembe’nin nekropolitik müdahalesi bu boşluğu kısmen doldursa da, algoritmik ayrıştırmaya dayanan daha geniş olasılıksal koordinasyon mantığını kuramsal olarak yeterince açıklayamamaktadır. Olasılıklar rejimi, biyo-politik yönetimselli-ğin kendi iç mantığının radikalleşmesi sonucunda ulaştığı yeni bir biçimi ifade etmektedir; bu rejimde hayat, olgusal gerçekliğe kavuşmadan önce muhtemel yönelimler, parametrik sapmalar ve potansiyel davranış dizilimleri bakımından operasyonel hale getirilmektedir. Makale, bu rejimi birbiriyle bağlantılı beş kurucu boyut üzerinden teorileştirmekte; ardından bu çerçeveyi sağlık sistemleri, sigorta ve finans mekanizmaları, güvenlik aygıtları ve dijital platformlara uygulayarak söz konusu boyutların maddi işleyişini incelemektedir. Çalışma, olasılıklar rejiminin hayatı dağıtarak kalibre etme mantığı içinde işlediğini, öznenin zamansal deneyimini içeriden yeniden örgütlediğini ve hem kendi nesnesini hem işleyiş koşullarını hem de meşruiyet zeminini eşzamanlı olarak üreten spekülatif bir bilgi ekonomisi kurduğunu ileri sürmektedir.