ÖZET
Bu çalışma modern demokrasilerin niteliğini anlamada önemli bir gösterge olan ve parti sistemi literatüründe yaygın bir çalışma alanı bulan kurumsallaşma kavramını Türkiye örneği üzerinden incelemektedir. Literatürde, yüksek düzeyde kurumsallaşmış parti sistemlerinin demokratik istikrarı güçlendirdiği, düşük kurumsallaşmanın ise olumsuz sonuçlar doğurduğu kabul edilmektedir. Ancak parti sisteminin kurumsallaşmasının göstergesi noktasında standart bir yöntem bulunmamaktadır. Bu doğrultuda araştırmanın amacı, Türk parti sisteminin 1983–2015 dönemindeki kurumsallaşma düzeyini seçimsel oynaklık göstergesi aracılığıyla analiz etmektir. Çalışmada 12 Eylül sonrasındaki parlamenter hükümet sistemi altında gerçekleşen seçimler merkeze alınmış ve seçimsel oynaklık göstergesi sistem içi, sistem dışı ve diğer oynaklıklar altında alt tiplere ayrılarak oynaklığın niteliği daha belirgin hale getirilmiştir. Bulgular, 2002 sonrasında parti sistemi kurumsallaşmasının arttığını ve oynaklığın büyük ölçüde sistem içi aktörler arasında gerçekleştiğini göstermektedir. Sistem dışı aktörlerin parti sistemine girişi ise oldukça sınırlı kalmıştır. Çalışma, Türkiye’de parti sisteminin kurumsallaşma düzeyine ilişkin literatüre ampirik bir katkı sunmaktadır.
